माझी आई. तिने गोदाकाठच्या नांदेडमध्ये खूपच सुंदर घराण्यात जन्म घेतला. तिचं आयुष्य म्हणजे एक सुंदर कथाच आहे. भाऊ भावंडं सोबत जगायला, खेळायला. मायाळू आई, वडील आणि वडीलधारे, मोठे कर्तव्यदक्ष भाऊ आणि बहीण व लहाने प्रेम देणारे. सर्व सांभाळून घेणारे. बहिणीप्रमाणे असणाऱ्या भावजयी आणि जिव्हाळा लावणारी नातवंड.
छान शाळा, घर आणि आनंद देणारं आयुष्य. मग तिचं लग्न झालं आणि संसाराची कर्तव्ये व मुलांच्या जबाबदाऱ्या अंगावर पडल्या. त्या सुद्धा तिने अगदी मन लावून पार पडल्या. अगदी नवरा गेल्यावर पण खंबीरपणे मुंबईत राहून मुलांना सांभाळलं आणि मोठा केलं. आता ती झाली ६० वर्षाची. तिने कसं जगावं? तिला माहित असेल कसा जगावे पण आयुष्यातील कठीण प्रसंग आपल्याला सुचू देत नाही. मला अशी अशा आहे कि मलाहि कोणीतरी ६० झाल्यावर असंच उठवेल आणि आठवण करून देईल.
तारेवरची कसरत करत थोडक्यात संसार भागविणाऱ्या आईने मुक्तहस्ते जगावं.
जबाबदाऱ्यांचामागे स्वतःचं आयुष्य किंवा ज्या गोष्टी बाजूला ठेवल्या होत्या त्या हातात घ्यावात.
नवर्याच्या शिस्तबद्ध वागण्यामागे वेळेचं जे वेळापत्रक आखलं होतं ते मोडून स्वतःला वेळ द्यावा.
कर्तव्य किंवा चिंता याबाबत भाऊ, बहिण, वाहिनी यांच्याशी जे बोलणं होई त्या सोडून त्यांची जागा मनमोकळ्या गप्पांनि घ्यावी.
तिचं आयुष्य जन्मल्या पासून २५व्या वर्षापर्यंत जे बहरलं ते ६०व्या वर्षानंतर उतारवयात परत तसंच बहरावं. त्याला आयुष्याने आणि दुनियादारीने दिलेल्या अनुभवाच्या परिपक्वतेची किनार असावी.
६० नंतर तिने हळू हळू,
२५ असताना जसं निर्भीडपणे जगायची तसं जगावं.
२४ मध्ये असताना असलेल्या मुक्तपणे जागावं.
२३ असताना जसं मनमोकळेपणाने जगायची तसं जगावं.
२२ असताना जसं आनंदीपणे जगायची तसं जगावं.
२१ असताना जसं उमेदीने जगायची तसं जगावं.
२० असताना जसं नवनिर्मितीच्या कल्पना प्रत्यक्षात उतरवायची तसं जगावं.
१९ असताना जशी स्वप्न पाहायची तशी पाहावी आणि मुलांकडून ती पूर्ण करून घ्यावीत.
१८ असताना स्वतंत्रतेचा आलेला पहिला अनुभव घ्यावा.
१७ असताना मैत्रिणीशी असलेली जवळीक साधावि.
१६ असताना केलेल्या गमती कराव्यात.
१५ असताना भावंडांशी जी जवळीक होती ती साधावि.
१४ असताना पाहिलेली स्वप्न पूर्ण करावीत.
१३ असतानाचा असलेला हट्टीपणा करून मुलांकडून तो पूर्ण करून घ्यावात.
१२ असतानाच्या गमती नातवांसोबत कराव्यात.
११ असताना आवडीच्या असलेल्या गोष्टी मुलांना सांगाव्यात.
१० असताना झालेल्या आठवणींना उजाळा द्यावा.
९ असताना असलेल्या निरागसतेला परत आयुष्यात आणावे.
८ असताना निर्माण झालेल्या कुतूहलाची पुनरावृत्ती करावी.
७ असताना असलेल्या साध्या साध्या गोष्टीतून मिळणारा आनंद शोधावा.
६ असताना मोजून मापून न जगण्याची पुनरावृत्ती करावी.
५ असताना मिळालेल्या कौतुकाची आठवण करावी आणि लोकांना तशीच द्यावी.
४ असताना मिळालेल्या निर्भेळ प्रेमाची आठवण करावी.
३ असताना छोट्या असणाऱ्या पण मोठ्या वाटणाऱ्या गोष्टींचा धांडोळा घ्यावा.
२ असताना कमी गरजा असल्या तरी सुंदर आयुष्याची आठवण करावी.
१ असताना आपण कोणीहि नसताना आपण किती महत्वाचे आहोत हि आपल्याला आई वडिलांनी दिलेली वागणूक आठवावी.
लहान मुल व्हावे.
मला वाटते माझ्या आईने असे जगावे.
No comments:
Post a Comment